Gdy wybiera się nazwę, warto myśleć również o o jej wyglądzie. Nie metaforycznie, jak gdy pytasz kogoś, jak wyglądasz i czekasz na komplement lub wyznanie miłości. Fizycznie, naukowo, badając kształt i ułożenie wszystkich elementów tworzących litery. Jakie wrażenie robiła by ta nazwa, gdyby ktoś nie znał języka? Gdyby litery były tylko czarno-białym rysunkiem?
Tak na przykład pisze się po rosyjsku słowo 'jeż' — ёж. Jest to cudowne, gdyż jeż ów ma główkę, może nawet z jeżowymi uszkami (ё), oraz kolce i łapki (ж). Pierwsza litera czytana jest jako 'ju', druga to 'sz'. Josz. I jusz!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz